Mr GreenDe mens is in het verleden begonnen met het fokken van honden rassen voor in eerste instantie hondengevechten. Dit werd gedaan door mensen zonder een hart voor dieren. Er werd gefokt met echte vechthonden om zo een beter ras te kunnen fokken. Dit was ook het geval bij een bullterrier.

Toch is het goed om er wederom op te wijzen dat het gedrag van een hond het resultaat is van opvoeding en training. Door te fokken kan er zeker een goede vechthond worden gefokt, maar een goede vechthond moet vooral tot vechthond worden getraind. Dezelfde hond kan ook tot een hele lieve, rustige en niet-agressieve hond worden getraind.

In veel landen, waaronder enkele staten in de Verenigde Staten en in enkele provincies in Duitsland, staat de bullterrier op de lijst van zogenaamde ‘gevaarlijke hondenrassen’. Dit komt omdat er enkele incidenten zijn geweest met bullterriers. Ik durf er gif op in te nemen dat deze incidenten het resultaat waren van een slechte opvoeding en/of training door de eigenaar (want denk eraan: de fout van een agressieve hond ligt altijd bij de eigenaar van de hond). Wat ook het geval kan zijn, weliswaar in combinatie met het eerste punt, is dat de hond werd uitgedaagd.

Mr GreenDat is namelijk ook vaak te zien bij honden. Wanneer een goed getrainde en lieve hond wordt uitgedaagd door een slecht opgevoede en ongetrainde hond, kunnen er klappen vallen. De fout ligt wederom bij de eigenaar van de slecht getrainde hond. Sommige eigenaren hebben totaal laks aan alles. Ze nemen een hond zonder enige goed intentie of voorkennis. Ze verwachten een lieve hond, maar zonder training heeft de hond totaal geen sociale vaardigheden. Het gevolg is dat deze hond, op z’n zachts gezegd, hondsbrutaal en gruwelijk irritant is tegenover andere honden. Wanneer honden weinig tot geen contact hebben met andere honden, leren ze simpelweg niet dit sociale aspect. Een grote, sterke hond kan na een bepaalde hoeveelheid irritatie even uit de hoek vallen. Het gevolg is ‘klappen’. Dit wil niet zeggen dat de ene hond agressief is, maar wil simpelweg zeggen dat de andere hond geen sociale vaardigheden heeft en geen training heeft gehad.

Helaas heeft de bulterriër door enkele incidenten de stempel ‘gevaarlijk’ gekregen. Sommige mensen willen daardoor niets met bull terriers te maken hebben. Dit is vaak uit angst. Dit kan lastig zijn. Bijvoorbeeld wanneer een hondenhotel of een camping geen bull terriers toelaat. Ondanks dat dit onterecht is, is dit het resultaat van de angstcultuur die in de samenleving is gegroeid.

Er zijn steeds meer regels wat betreft het fokken en houden van bull terriers. De balk wordt met de regels steeds hoger gelegd, waardoor het steeds moeilijker is om hieraan te voldoen. Dit is triest, want het lieve hondje kan hierdoor met uitsterven worden bedreigd. 

Mr GreenWij kunnen als tegenargument alleen maar de bull terriers goed trainen en opvoeden om hiermee te bewijzen dat het helemaal geen kwade, agressieve of onhoudbare beesten zijn. Wanneer het een keer fout gaat, is het helaas altijd de schuld van het baasje. Deze baasjes interesseren zich weinig in hun hond en hebben (vaak nog onbewust ook) totaal geen idee dat training zo belangrijk is.